CZĘŚĆ 4 …Na kilka sekund nikt się nie poruszył. W pokoju dla wykładowców pachniało kawą, kurzem
Kiedy wszedłem na podwórze, moja żona klęczała w błocie i zbierała gołymi rękami odłamki talerza, jakby
CZĘŚĆ 4 Następnego dnia o szóstej rano na podwórze wjechał czarny samochód. Élodie spała w klinice.
Kasjerka odsunęła monitor w moją stronę, a ja zobaczyłam zero tam, gdzie przez siedemnaście lat rosły
CZĘŚĆ 4 Nie pojechałam na dworzec sama. Zabrałam pana Wronę, panią Martę i Romana. Nie dlatego, że mu ufałam.
W poniedziałek o siódmej rano obca kobieta zapukała do mojego mieszkania i powiedziała, że przyszła obejrzeć
CZĘŚĆ 4 — To niemożliwe — powiedziała Krystyna. Koperta wypadła jej z rąk i spadła na podłogę.
Kiedy wszedłem do kuchni, moja sześcioletnia córka leżała pod stołem, a moja matka stała nad nią z mopem
CZĘŚĆ 4 Helena czekała przy bocznym wejściu do szpitala, pod zadaszeniem pachnącym mokrym betonem i środkami
O drugiej siedemnaście w nocy moja piętnastoletnia córka napisała, że jej matka wpuszcza do domu obcych